Krasnolud był wyraźnie niezadowolony odpowiedzią. ' No i co teraz zrobimy? Nie wiem, czy zauważyłeś, ale masa dusz znajduje się jeszcze w Twierdzy. Może zamiast zwiedzać zakurzone komnaty powinniśmy im pomóc?' Zapytał krasnolud z niebezpiecznym błyskiem w oku i równie jednoznacznym położeniem ręki na stylisku topora.

Allasar nie odpowiedział nic. Podszedł do skrzyni stojącej naprzeciw wejścia, delikatnie dotknął wieka palcem i wyszeptał coś cicho. Skrzynia otworzyła się bez żadnego , a przecież spodziewanego po tak starym pudle, zgrzytu. Elf wyjął coś z środka i położył na stole. 

Zwój.

'Co to jest?' zdziwił się krasnolud.

'Jak dobrze wiesz, Twierdza nie jest bytem materialnym. Przynajmniej nie w pełni tego słowa znaczeniu. To są plany architektoniczne, których używałem przy tworzeniu Bastionu.'

'To bardzo miłe, że chcesz sobie zachować pamiątkę, ale teraz grzecznie pójdziesz ze mną i otworzysz awaryjne portale do ucieczki!' Odparł rozwścieczony brodacz.

'Nie.'

'Zdrajco!..'

'Nie. Użyje tych planów, by stworzyć lepszą Twierdzę. W nowej rzeczywistości, na innym planie, powstanie jeszcze jedno Minas no'Ongol. Ale nie wszystko będzie takie samo. Będę potrzebował pomocy wszystkich obywateli Twierdzy na Skale, by nowy zamek działał w pełni.' 

Jordi jedynie kiwnął głową, jakby ta wiadomość nie robiła na nim żadnego wrażenia. 

'Co mam zrobić?' zapytał.

'Zbierz wszystkich na dziedzińcu.' Allasar wziął krzesło, usiadł i rozwinął zwój. 'Niedługo otworzy się tam bardzo szczególny portal, żaden z takich, jakie widziałeś tutaj do tej pory. Przejdźcie przez niego. Zaprowadzi Was do nowego Minas no'Ongol.'

'Niech tak będzie. A co z Tobą?'

'Ja?' odparł założyciel Twierdzy z uśmiechem na ustach 'Ja zostaję. Muszę tu jeszcze posprzątać.'